ستاره می رقصد

در آسمان نگاهت ستاره می رقصد ز شوق چهره ی ماهت ستاره می رقصد تو آن شهاب عبوری ز کهکشانی دور بیا که بر سر راهت ستاره می رقصد تو زُهره ای مگر ای مه جبین خنیاگرکه از نوای سه گاهت ستاره می رقصد طلوع روشن صبحی در آستان سحرکه در قُدوم پگاهت ستاره می رقصد تو آن غزال گریزی که بر کرانه ی دشت میان چشم سیاهت ستاره می رقصد فروغ شعله ی شمعی که در منازل شب فراز شعله ی آهت ستاره می رقصد تو آن یگانه مه طلعتی که عاکف گفت :در آسمان نگاهت ستاره می رقصد